ท้องฟ้ากว้างใหญ่คือสนามเด็กเล่นไร้ขอบเขตของเด็กน้อย ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงกระหึ่มและเห็นรอยควันสีขาวพาดผ่านก้อนเมฆ หรือเห็นโลโก้ดอกจำปีบนหางเครื่องบินการบินไทย สายตาคู่เล็กจะเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น คำถามไร้เดียงสาผุดขึ้นมาเสมอ "นกเหล็กตัวใหญ่ขนาดนั้นลอยอยู่บนฟ้าได้อย่างไร แล้วใครเป็นคนขับกันนะ?" สองมือเล็กๆ กางออกวิ่งเล่นเลียนแบบปีกเครื่องบิน จินตนาการว่าตัวเองกำลังบังคับนกยักษ์ลำนั้น เมล็ดพันธุ์แห่งความใฝ่ฝันนี้ แม้จะดูห่างไกลสำหรับเด็กวัยกระเตาะ แต่มันคือจุดเริ่มต้นของเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ หากพวกเขาได้รับการสนับสนุนและรดน้ำพรวนดินด้วยความเชื่อมั่น จินตนาการในวัยเยาว์จะค่อยๆ เติบโตเป็นความมุ่งมั่น เส้นทางสู่การเป็น Student Pilot อาจยาวไกล แต่ทุกการเดินทางที่ยิ่งใหญ่ ล้วนเริ่มต้นจากก้าวเล็กๆ และสายตาที่กล้าแหงนมองฟ้า ไม่แน่ว่ากัปตันคนเก่งในอนาคต อาจเป็นเด็กน้อยที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ตรงนี้ก็เป็นได้